Op zaterdag 7 oktober speelde Hebbes 1 tegen SDO 1 in een regenachtig decor. De toeschouwers stonden schouder aan schouder onder de paraplu’s en warmden de handen aan koffie en thee. Hoofdcoach Sven Kamphuis is zelfs met handschoenen gesignaleerd.

De tegenstander SDO was een onbekend team uit het verre oosten (Westerhaar), met tot dusver wisselende resultaten: gelijkspel tegen KIOS, en nipt verlies tegen SGV. In de zaal treden zij aan in de derde klasse, dus zeker een niet te onderschatten team.

Direct vanaf het fluitsignaal had Hebbes last van de natte bal. SDO gaf goede verdedigende druk en het spel van Hebbes kwam niet uit de verf. Aan de andere kant viel de bal gemakkelijker binnen en na 15 minuten stond er 1-5 op het scorebord. De regen bleef vallen en de stemming viel een beetje dood in het stadion. Gelukkig leek Hebbes het spel een beetje te vinden en de snelle start van SDO werd de rest van de helft getemperd. Wat snelle effectieve aanvallen resulteerde in een aantal doelpunten, maar ook SDO bleef combineren en scoren. In de rust stond er 4-8 op het scorebord.

Een verschil van vier in de rust klinkt overbrugbaar, maar dan moet je de tweede helft wel met minstens vijf verschil winnen. Gelukkig maakte de doorweekte Hebbesspelers van voor rust in de tweede helft plaats voor ware Hebbes Heroes. Ofschoon dit dezelfde spelers waren, was het spel van een ander niveau. De verdediging werd direct op slot gezet en de aanval kreeg het vertrouwen om te zoeken naar doelpunten. De eerste pogingen vielen niet direct, maar SDO kwam zeker niet tot scoren. Met nog 20 minuten te spelen was de stand nog altijd 4-8. Het spel van Hebbes was inmiddels op gang gekomen, en het publiek smachtte naar de doelpunten.

Van 4-8 werd het 6-10. En daarna begon de comeback waarop je hoopte en die je wist dat zou komen. Eerst het gat naar 3, en het publiek mocht gaan geloven in een stunt. Binnen 10 minuten werd het gat gedicht en stond er opeens 10-10 op het scorebord! De spanning was ondragelijk, maar Hebbes bleef koel. Met nog 5 minuten te spelen werd een stip te benut voor de voorsprong, en met een sierlijke toverbal werd de score in het slot gegooid. 12-10! Het laatste fluitsignaal. BAM! Een schitterend einde van een emotionele rollercoaster. Zowel de spelers als de kijkers mengden zweet met regen met tranen van geluk. Deze wedstrijd is iconisch voor de strijdlust en weerbaarheid van dit team. En een welverdiende zege als je de tweede helft bekijkt.

De punten blijven in Utrecht, en de koppositie wordt nog altijd gedeeld met Hemur Enge. Aankomende week speelt Hebbes 1 haar laatste veldwedstrijd dit najaar tegen Groen-Zwart in Borne.